25 de novembro contra a violencia de xénero. Quérote querendo

A poder de ver, a poder de mirar, a poder de escoitar, a poder de non calar… dende o ensino, PODEMOS mudar un FÍXENO SEN QUERER QUERENDO por un… QUÉROTE QUERENDO!

Como pasar desa primeira e dura afirmación na que se agochan as mortes, as violacións, o maltrato que envolve esas emocións negras? Como pasar da dor ao querer sincero, respectuoso, libre, riseiro?

O equipo de biblioteca e as mozas e mozos voluntarios visibilizamos esta dor. Berrámola. Cremos na necesidade de mostrala, de lembrala. Cremos na posibilidade de mudar vontades, de facer reflexionar sobre a irracionalidade.

Os nomes das mulleres mortas no 2021. Os nomes na prensa. O pensar. A arte e a voz poética para denunciar. Para irmandar na necesidade de transformar as emocións.

VIOLACIÓNS

No Estado español denúnciase unha violación cada catro horas. Seis mulleres sofren violacións ao cabo do día. Iso fan 180 violacións ao mes, o cal fai unhas 2.160 violacións ao ano. Obviamente é moi probable que haxa un número bastante maior, que non todas as violadas denuncien. As denuncias aumentaron un 70% nos últimos seis anos. Hai máis vontade de denunciar ou aumentaron as agresións grupais e individuais? (…)

Artigo de Luz Darriba, artista multidisciplinar, xornal Nós, 6 de novembro de 2021

A voz na arte de Ángeles Jorreto e a voz poética de Miriam Ferradáns en Sempre marzo

Na biblioteca, nos recreos do xoves, pasaremos a curta Un Conte, do deseñador de animación Guillaume Arantes. Ver. Pensar. Falar.

Vén, mira, escoita, alerta, fala, non cales!

A Terra de Anna?

A Terra de Anna, a nosa Terra. Ao fío do tema do cambio climático, o club d@s Lerpeir@s uniuse ao d@s Benxamíns cunha lectura que promove o cuestionamento sobre a responsabilidade que temos no mantemento da natureza e da súa biodiversidade. Quen mellor que o filósofo e escritor Jostein Gaarder para provocar en nós as preguntas que nos levan a valorar ata que punto os países están mantendo os compromisos adquiridos nos distintos cumios e se estes son ou non suficientes. Que pode facer a mocidade para mudar o que semella inevitable?

Acompañamos a lectura traendo á mesa de conversa a serie de cómic Os mundos de Aldebarán, de Leo e, con especial querencia, unha selección de fragmentos da película O sal da Terra, de Sebastião Salgado. Que levou a este fotógrafo a percorrer o mundo coa súa cámara? Que hai nesa mirada? Tras a dor, a deseperación ante o observado, existe a esperanza? Si, existe: Sebastião e a súa muller, Lélia Wanick, conseguiron reforestar unha zona “morta” e crear nela o Instituto Terra. Si, é posible!

Rematamos esta sesión do club coa xanela aberta. As pequenas accións poden facerse grandes!

No mar anda o conto

A segunda sesión do club de lectura dos Benxamíns estivo marcada polo mar, pois comentamos a “lectura” do cómic Un océano de amor, de Panaccione e Lupano e analizamos o lixo que sacamos da praia na xuntanza anterior, reflexionando sobre a súa orixe e a problemática que causa.

Foi unha sesión moi biolóxica, pero iso non foi un impedimento para ver neste fermoso cómic sen texto, unha tenra historia de amor dun matrimonio bretón. Os autores tamén aproveitan para facer unha denuncia ecolóxica sobre a esquilma que estamos facendo nos océanos.

Un exercicio literario

Unha tarde de outono que parecía de verán acompañounos coa lectura de O verán sen homes, da escritora estadounidense Siri Hustvedt. E como ben dixo unha compañeira, a novela é un bo exercicio literario por parte da autora, a cal domina a escrita dun xeito pouco convencional. Neurociencia, filosofía, poesía,…todo acompaña á historia de mulleres de distintas xeracións, cos problemas de cada xeración. O relato resulta ás veces desconcertante, rompendo coa estrutura frecuente das novelas, pero aínda así, conseguiunos atrapar ata o final.

Voltamos para decembro, preto do inverno con Juan Luis Arsuaga e Juan José Millás e o seu ensaio La vida contada por un sapiens a un neandertal.

Día das Bibliotecas: inauguración do club de Ciencias

Onte, 24 de outubro, foi o Día das Bibliotecas. Hoxe o equipo de biblio celebrou o papel que as bibliotecas escolares xogan nos centros participando co club de ciencias na xornada inaugural. Estaremos aí, nas actividades, na redacción… Nesta primeira sesión co alumnado, construímos unha cúpula xeodésica con globos. Unha práctica do que será un dos produtos finais!

Botando a andar o club de ciencias!

Se recuperar o club da rapazada é emocionante, que non o é menos que o equipo de biblio forme parte do club de ciencias. O profesorado novo involucrado na vida do centro, no ensino, nese sentir que nos leva de novo, despois deste tempo estraño que vivimos, á ESCOLA QUE QUEREMOS!

E estamos aí as materias de ciencias, as materias de letras, as artes plásticas… a colaborar para construír, para abrir ao alumnado unha porta dun saber que non sabe de compartimentos pechados, que é interdisciplinario no sentido máis humanista da palabra. E comprometido co planeta, ese minúsculo punto azul pálido:

«Dende esta perspectiva afastada, pode parecer que a Terra non ten nada de particular. Mais para nós, é outra cousa. Observa de novo ese punto.

Iso é aquí. Iso é noso lar. Iso é nós. Todos os que queres, todos cantos coñeces, todos aqueles dos que algunha vez sentiches falar, cada ser humano que algunha vez foi, viviu nel a súa vida. A suma da nosa felicidade e sufrimento, miles de relixións fervorosas, ideoloxías e doutrinas económicas, cada cazadora e cada colleitador, cada heroe e covarde, cada creadora e destrutora da civilización, cada rei e plebeo, cada parella de novos namorados, cada nai e pai, neno esperanzado, inventora e explorador, cada mestre de moral, cada político corrupto, cada “superstar”, cada líder supremo, cada santa ou pecadora da historia da nosa especie viviu aquí…

…nun argueiro de po suspendido dunha raiola.»

Punto azul pálido, Carl Sagan, tradución da Estíbaliz Espinosa.

E facemos nosas as palabras da poeta citando a  Stephen Jay Gould: «Non imaxino un mellor caso de proba para extraer os universais da creatividade humana que o estudo das profundas similitudes no proceder intelectual entre artes e ciencias.»

E aí estaremos, abrindo vieiros co alumnado que ha pensar a Terra e e o seu futuro!

Outono 2021: retomando o club de lectura!!

E volvemos. Con máscaras, pero volvemos! Recuperamos as xuntanzas dos luns para lermos xuntos, botando o pé pola porta que comeza a entornarse nos protocolos escolares.

Emociona este grupiño de vinte mozos e mozas que se achegou á biblioteca con gañas de compartir a lectura, as descobertas e tempos de compañeirismo e amizades. Emociona!

Ao profesorado -dámos a benvida a Sabela e a María aos clubs de alumnado!- o corazón e a cabeciña levounos nesta primeira sesión a recuperar os obxectivos da Axenda 2030. Escollemos Plásticus marítimus de  Ana Pêgo como punto de partido para organizar a primeira sesión.

Na biblio, coñecémonos e un pouquiño de reflexión sobre a nosa responsabilidade co planeta:

E baixamos á praia! Alí presentamos os dous libros que imos ler este mes: o alumnado máis novo Un océano de amor de Panaccione e Lupano e o grupo d@s Lerpeir@s, A Terra de Anna de Joestein Gaarder. Mirade que foto de grupo tan ilusionante!

E agarimamos o planeta. Recollemos lixo (habemos observalo no laboratorio) e escribímoslle versos para el. COMEZAMOS!!!