A tía Mame

Poucas veces no que levamos de club de lectura, un libro creou tal polarización. Por un lado, estamos os que amamos á adorable tía Mame, chea de extravagancias, e polo outro, están os que a atoparon esaxerada, frívola.

A tía Mame aparece na novela homónima de Patrick Dennis, pseudónimo do escritor Edward Everett Tanner III no ano 1955. Nela relátase a vida dun orfo que vai vivir cunha tía que non coñecía. E así, deste xeito, o seu mundo vólvese cheo de cores, de aventuras, de humor,… Máis dun non puido evitar rir en alto mentres lía as súas páxinas. Semella o equivalente en novela da comedia clásica norteamericana.

O coronavirus levounos a facer a xuntanza mediante videoconferencia. Nunca suplirá ás xuntanzas fronte á fronte, pero polo menos serviu para reunir a gran parte dos membros do club de lectura.

Voltamos a unha novela en galego para o proximo mes, Cabalos e lobos, de Fran P. Lourenzo.

A elegancia do ourizo

Están os tempos complicados para facer unha xuntanza do club de lectura “Fraga de novio”. Só catro persoas (máximo permitido) participaron da última xuntanza. E despois A elegancia do ourizo.

Esta novela da francesa Muriel Barbery comeza presentándonos a unha persoaxe que oculta a súa intelixencia baixo un disfraz de porteira anodina. O seu traballo nun edificio de parisinos burgueses permítelle pasar desapercibida mentres desfruta coa literatura e a filosofía. Nese edificio está a outra gran protagonista, Paloma, unha nena de case 12 anos, moi intelixente e coa intención de suicidarse. Os seus “pensamentos profundos” tamén nos falan de filosofía e da beleza do arte.

A novela resulta ás veces complexa na súa lectura descritiva, e non a todo o mundo lle causan simpatía as persoaxes, pero vai mellorando cara ao final cando os dous mundos entran en contacto.

Para febreiro quedamos para tomar un té coa “Tía Mame” de Patrick Dennis.

Con Núñez Singala e Instrucións para tomar café

Onte, por fin!, puidemos ter o encontro con Manuel Núñez Singala para charlar con el sobre a súa obra Instrucións para tomar café. A actividade estaba prevista para abril do 2020 pero o confinamento obrigou a adiala para este comezo de curso que segue a ser estraño e incerto.

Enmarcada nos Encontros Literarios promovidos pola Dirección Xeral do Libro e o Fomento da Lectura do Ministerio de Educación, permitiu ao alumnado de 2º de bacharelato coñecer as claves do proceso creativo desta obra de relatos que nos leva, con humor, á reflexión sobre nós mesmos, sobre a nosa idiosincrasia como pobo. A xenerosidade de Singala permitiu salvar os estritos protocolos ao dar dúas sesións!

Sendo o autor o director do Servizo de Normalización Lingüística da USC, cunha longa traxectoria na análise da realidade sociolingüística do galego, non puido faltar o debate sobre a lingua.

A charla complementa o traballo realizado polo alumando sobre a obra. Este consta de dúas partes: a primeria, con cuestións de análise crítica e recreación, e a segunda, dirixida a pensar sobre os galegos que queremos ser, cunha achega a Isaac Díaz Pardo e o papel que tivo o Laboratorio de Formas como modelo de empresa avanzado e identitario. Poñemos un pé na conmemoración do centenario do intelectual e empresario, que será obxecto de proxectos noutros niveis á volta de Nadal, e avanzamos no estudo sociolingüístico. Os momentos de crise sempre foron bos para mirar cara adiante e abrir novos camiños! Quen mellor que os mozos e mozas para botarse a andar!

Manual para mulleres da limpeza

Un título orixinal ten o libro que abordamos no club de lectura de maiores.  O libro, da escritora norteamericana Lucía Berlín, está formado por unha serie de relatos, algúns deles moi cortiños, aparentemente sen conexión. Coñecendo un pouco a vida da escritora, nestes relatos aparecen reflectidos aspectos da súa vida como o alcolismo, as mudanzas familiares, as relacións matrimoniais, os fillos ou os distintos traballos que realizou ao longo da súa vida, como o de muller da limpeza. Deste xeito podemos considerar a novela como autobiográfica, pero nunca sabendo que relato puido ser certo ou non.

As historias que conta son tristes, duras e difíciles. A pesar disto, Lucía Berlín ten unha escrita en certa medida optimista, atenuando, se é posible, a dureza do relato.

A vindeira novela levaranos á Grecia de principios do século XX.

Con Manuel Portas, falando de “Lourenço, xograr”

Trobadorismo, Idade Media, saber de nós, lusofonía… E o pracer por escribir… De todo isto, da súa obra “Lourenço, xograr”, nos falou onte Manuel Portas nunha charla ben interesante na biblio 🙌🙌🙌 Estamos traballando esta novela, que foi Premio García Barros en 1° de Bacharelato.

O bosque dos raposos aforcados

Esta semana tivemos a segunda sesión do club das mozas (e un mozo…🤔) de 4º e bacharelato. O libro: “O bosque dos raposos aforcados”, de Passilina. Rimos, rimos moito. Foi unha sesión ben agradable!🙂🙂👌📖📖 Falamos dos personaxes, da linguaxe, da mestura de realismo e ironía, desa extravagancia vivida como algo natural, da natureza, das guerras incomprensibles, das linguas minorizadas e a súa normalización, da historia de Finlandia no século XX… Rut e eu fomos estando de baixa, por non perder a sesión, pero pagou a pena! Un grupo adorable! Vitaminas que dan azos para seguir!
A presión dos exames de 2Bach fixo que falatasen algunhas…. Este sistema…! 😒

“Balzac y la joven costurera china”. Da reeducación de Mao á liberdade da literatura

Imos chegando ao final das sesións dos clubs de lectura. Desta volta no grupo d@s maiores lemos Balzac y la joven costurera china de Dai Sijie. A revolución china, a etapa da reeducación imposta por Mao nos anos 70, a literatura como porta da liberdade, a música, as tradicións, a paisaxe, a linguaxe visual… Coma sempre, houbo quen disfrutou a lectura e a quen non lle agradou. A posta en común serviu para entender mesmo posturas opostas á obra pero moi ben argumentadas en base a posicionamentos ideolóxicos. Falamos de cine e literatura, do proceso de adaptación desta novela ao cine por parte do autor. Vimos fragmentos e recomendamos a peli. Tamén este enlace do blog Cine e Literatura, de Celia Romea.

No 2001 leramos xa esta obra no club de lectura e recolléramos a recensión sobre a obra.

 

O anxo negro

O club de lectura “Fraga de novio” de maoires foi moi afortunado este xoves ao compartir mesa con Manuel Gago. O escritor pobrense aceptou o noso convite para compartir xantar e charla ao redor da súa primeira obra, “O anxo negro”.

Xornalista, profesor, historiador, etc., Manuel Gago axudounos a interpretar e coñecer  tradicións galegas das que nalgún momento oímos falar ou que mesmamente puidemos vivir: as tres marías, a bruxa da aldea, o aire dos mortos… Que gran descoñecido ese patrimonio cultural galego tan antigo!

Nesta extensa novela, Gago combina ficción e realidade, deixándolle ao lector a decisión de elixir que historia ou feito é o verdadeiro, ou incluso, verdadeiro a medias. Como exemplo, esta fotografía tomada antes da guerra civil con Castelao na zona da costa da Morte, a cal ten especial relevancia no libro. Averiguamos que a fotografía existe, aínda que o sucedido cos alí fotografados xa forma parte da ficción galega.

Pouco queda para rematar este curso , pois só unha lectura está pendente. Será para xuño, e contaremos tamén co escritor, Xerardo Agrafoxo, e cos membros do noso club de lectura irmá da Pobra do Caramiñal.

ANOTACIÓNS PARA LER “RESISTENCIA” NO CLUB

 

 

 

 

 

 

 

 

Os rapaces e rapazas do club de lectura, facendo padal xa para a viaxe a Aveiro, leron Resistencia de Rosa Aneiros (ben, non todos leron, mmmmm). Para achegarnos ao contexto histórico e espazo-temporal da novela, antes, investigamos un pouquiño… Premede na imaxe para consultar a información que recompilaron (este blog está limitando a publicación dalgúns recursos de edición):

Mentres algúns investigabamos, outros gravaron algún fragmento na radio; agardaremos a que teñamos un tempiño para editalo!