Lúa do Senegal

O alumnado do club de lectura Os Furalibros tivo outro golpe de realidade a partir dun libro. Nesta ocasión voltamos a África da man de Agustín Fernández Paz e a súa obra Lúa do Senegal. Nesta novela pequerrechiña, moi fácil de ler, seguimos as aventuras e desventuras dunha nena senegalesa que chega a Vigo coa súa nai e irmá para reunirse co pai. Historias da emigración, do desarraigo, da soidade e de aceptación.

Casualidades que ten a vida, contamos desde fai dous meses no instituto cunha nena que chegou de Senegal polo que nos imaxinamos que estará pasando por situacións similares ás da protagonista da novela. Khary acompañounos na xuntanza e ensinounos pinceladas do seu país: gastronomía, música, paisaxes, historia,… Moito aprendemos!

Advertisement

Captain Fantastic

Para despedir o trimestre reunimos aos dous clubs de lectura, Lerpeir@s e Furalibros (cambiamos de nome!) para compartir neste caso, o visionado dunha película para despois comentala. Para tal ocasión, eliximos Captain Fantastic, do director Matt Ross e protagonizada por Viggo Mortensen. Podemos afirmar con rotundidade que nesta historia todos nos rimos e nos emocionamos, e aprendemos a ver a educación doutro xeito, lonxe de convencionalismos. Ningún de nos se puido imaxinar levar un estilo de vida como a representada na película, unha vida sostible, lonxe da tecnoloxía e en harmonía coa Natureza. Ligamos este amor pola natureza cos libros que lemos os dous clubs: La chica alce de Malin Klingenberg e algún dos cómics de Leo. Voltaremos despois das vacacións de Nadal cun pouco de teatro.

Desde os clubs de lectura do IES de Porto do Son, felices festas e que o vindeiro ano veña cargadiño de felicidade e boas lecturas.

Historias da emigración

Cando un escritor nos acompaña no club de lectura, sempre resulta do máis enriquecedor. Onte tivemos a sorte de contar con Xesús Fraga á hora de xantar e posterior sobremesa, xantar ao redor da súa novela Virtudes (e misterios). Lendo este libro, nalgún momento todos nos vimos reflexados, pois apenas hai galega ou galego que non teña unha historia da emigración na súa familia. Xesús expón ante o público a súa propia historia familiar, escrita dun xeito fermosísimo, tanto que lle valeu o Premio Nacional de Narrativa no 2021. Ademáis de emigración, as horas deron para charlar da situación do libro en galego, da propia língua, da precariedade laboral,… Un pracer moi recomendable!

Un verán de ollos verdes

Poucas novelas teñen un comezo tan impactante como o libro da escritora moldava Tatiana Tîbuleac El verano en que mi madre tuvo los ojos verdes. Un comezo brutal, cheo de odio e agresividade por parte dun adolescente cara a vida que lle tocou vivir e especialmente cara súa nai, unha nai descrita dun xeito horrendo, pero cuns fermosos ollos verdes. Escrita de xeito cruda, esta novela móstranos a dureza das enfermidades mentais, concretamente unha de dezaseis letras. Non se pode afirmar que remate ben, cada lector ten a súa propia versión, pero a sensación ao final da lectura é de tranquilidade. Lectura recomendada no alto da lista!

Setembro

Cando remata o verán, comeza o curso, e con el a nova tempada do club de lectura Fraga de novio. Neste mes de setembro adoitamos facer a primeira xuntanza, a de acollida, ben para reencontrarnos cos habituais compañeiros de lecturas ou ben, como foi nesta ocasión, para coñecer novas caras que nos van acompañar nesta tempada. Nesta primeira xuntanza fixemos un repasiño das lecturas de verán de cada un de nos, pois sempre se descubre algo interesante.

E para comezar, imos ler o libro de Tatiana Tîbuleac El verano que mi madre tuvo los ojos verdes, unha novela dura pero ao mesmo tempo adictiva.

Un pouco de filosofía

Última tarde do club de lectura Fraga de Novio. Para rematar con bo sabor de boca, despois de xantar, desprazámonos ata Rianxo para conversar e pasear con Xosé Ricardo Losada, autor do último libro da tempada, A casa xunto ao volcán, libro co cal obtivo o premio Viaducto de Novela no ano 2019.

Que interesante é poder conversar co autor da novela lida pois proporciona puntos de vista imperceptibles despois dunha primeira lectura. O autor, profesor de filosofía, ensinounos a Nietzsche en cada capítulo da súa novela. E xa que estabamos en Rianxo, aproveitamos para facer unha visita á casa-museo de Manuel Antonio, persoaxe da súa novela O rosario e a buguina.

Voltaremos en setembro con ganas de ler e desfrutar en boa compañía.

Nun principio

Nun principio… Esta frase aparece de xeito reiterado no libro de Nell Leyshon El color de la leche, un gran libro de poucas páxinas que vai poñendo final á tempada do club de lectura de adultos. Suceden as cousas ao azar ou estamos destinados? Sexa cal sexa a resposta, moitas veces coñecendo o principio, adiviñamos o final.

Unha nena pobre e analfabeta, que consegue transmitir ao lector o poder da escritura e da lectura, o poder da comunicación. Unha nena que consegue aprender a escribir e conta ao lector a súa historia, para que a entendamos, de xeito sinxelo e directo. Altamente recomendable!

Flores de ferro

Retomamos o costume, que a pandemia nos quitou, de xuntarnos cos nosos compañeiros do club de lectura irmá A Caramiña, da Pobra do Caramiñal. Xuntanza ben bonita, alegre e, desde logo, moi rica.

E para facer que a cita fora aínda máis agradable, tivemos a sorte de contar coa escritora María Rei Vilas para falar do seu libro Flores de ferro, lido polos dous clubes. Aprendemos de primeira man o que supón lanzarse á escrita, sendo profesora de bioloxía, e crear unha novela non só premiada, senón tamén desfrutada por moitísimos lectores.

Engaiolounos María sobre as historias que deron lugar á súa novela, duras moitas veces, pero necesarias que se coñezan. Historias de mulleres bravas que loitaron en tempos difíciles. Moi recomendable!

Nunca serei o teu heroe

Penúltima sesión do club de lectura dos Benxamíns, moitos xa sen máscara e todos con ganas de tomar un pouquiño de sol. O libro de María Menéndez-Ponte Nunca seré tu héroe engachou desde a primeira páxina. Todos os membros do club se viron reflexados nas aventuras e desventuras do protagonista, Andrés, un adolescente de 4ºESO. Problemas cos pais, problemas coa moza, problemas no instituto,….unha etapa vital complicada a adolescencia!

Que mellor que o patio do instituto para coñecer mellor a estos adolescentes, para que se coñezan mellor entre eles, que non todo vai ser compartir lecturas.

Comezou a brotar unha flor

Continuamos no mes do LIBRO, agora xa cun pé no mes de maio.

Nos recreos do mércores, leuse O principiño na biblio; o capítulo VIII encheu a biblioteca. Uxía, Mauro, Aya, Gabriel, Ainhoa, Robert, Leyao, Raquel e María saben que o galego, o castelán, o árabe, o portugués, o euskera, o catalán, o chinés, o inglés e o francés non deben ser valos, nin muros, nin cerrumes. As linguas son o pobo. Van e veñen coas persoas. Abren camiños e fan que broten as flores. Ben sabe diso Saint de Exupéry:

CAPÍTULO VIII

Aprendín ben pronto a coñecer esta flor. No planeta do principiño sempre houbera flores moi simples, adornadas cunha soa fila de pétalos, que apenas ocupaban sitio e que non molestaban a ninguén. Aparecían unha mañá entre a herba e apagábanse xa á tardiña. Pero aquela xermolara un día, dun gran chegado quen sabe de onde, e o principiño vixiaba atentamente esta poliña que non se asemellaba ás demais. Podíase tartar dun novo tipo de baobab. Mais o arbusto deixou de medrar axiña e comezou a botar unha flor. O principiño asistiu ao nacemento dun enorme rebento e pensou que de aí ía saír algo milagroso, pero a flor pechada no seu cuarto verde, non acababa de se engalanar. Elixía con coidado as súas cores, vestíase lentamente e axustaba un a un os seus pétalos. Non quería saír xa murcha como as papoulas, senón aparecer con todo o esplendor da súa fermosura. Era moi coqueta. Levaba xa moitos días poñéndose fermosa, ata que unha mañá, xusto á hora de se erguer o sol, apareceu.

Neste momento en que é tan necesaria a esperanza e que a paz xermole, non debemos contentarnos con flores “simples”, temos que procurar aquela que se luza “con todo o seu esplendor”. Ler e expoñer O principiño é unha emotiva forma de expresar esta arela, de regala e protexela.

Sacamos ao corredor o libro, tamén nas edicións en moitas outras das linguas en que esta obra se publicou: en gascón, irlandés, turco, lao, corso, siciliano, romanés, polaco, xaponés, crioulo martiquinés, romanesco, grego, búlgaro, eslovaco, ruso, coreano, húngaro, maltés e thailandés. Os libros únense con fíos de la nas cores da bandeira ucraína ao mapa do mundo. Son corredoiras que han traer a primavera. En cada unha delas ha prender a semente da que vai “saír algo milagroso”.

Oxalá maio remate cun tempo florido, cun tempo de paz.

Grazas a Mónica Fernández, amante do clásico francés, por permitirnos expoñer a súa colección no noso centro :):) Para ela, todas as flores!

Manela, Celia e Álex, coa cámara e o son: a mirada destes momentos bonitos do insti. Estamos xa desexando ver o vídeo!