Con Núñez Singala e Instrucións para tomar café

Onte, por fin!, puidemos ter o encontro con Manuel Núñez Singala para charlar con el sobre a súa obra Instrucións para tomar café. A actividade estaba prevista para abril do 2020 pero o confinamento obrigou a adiala para este comezo de curso que segue a ser estraño e incerto.

Enmarcada nos Encontros Literarios promovidos pola Dirección Xeral do Libro e o Fomento da Lectura do Ministerio de Educación, permitiu ao alumnado de 2º de bacharelato coñecer as claves do proceso creativo desta obra de relatos que nos leva, con humor, á reflexión sobre nós mesmos, sobre a nosa idiosincrasia como pobo. A xenerosidade de Singala permitiu salvar os estritos protocolos ao dar dúas sesións!

Sendo o autor o director do Servizo de Normalización Lingüística da USC, cunha longa traxectoria na análise da realidade sociolingüística do galego, non puido faltar o debate sobre a lingua.

A charla complementa o traballo realizado polo alumando sobre a obra. Este consta de dúas partes: a primeria, con cuestións de análise crítica e recreación, e a segunda, dirixida a pensar sobre os galegos que queremos ser, cunha achega a Isaac Díaz Pardo e o papel que tivo o Laboratorio de Formas como modelo de empresa avanzado e identitario. Poñemos un pé na conmemoración do centenario do intelectual e empresario, que será obxecto de proxectos noutros niveis á volta de Nadal, e avanzamos no estudo sociolingüístico. Os momentos de crise sempre foron bos para mirar cara adiante e abrir novos camiños! Quen mellor que os mozos e mozas para botarse a andar!

Manual para mulleres da limpeza

Un título orixinal ten o libro que abordamos no club de lectura de maiores.  O libro, da escritora norteamericana Lucía Berlín, está formado por unha serie de relatos, algúns deles moi cortiños, aparentemente sen conexión. Coñecendo un pouco a vida da escritora, nestes relatos aparecen reflectidos aspectos da súa vida como o alcolismo, as mudanzas familiares, as relacións matrimoniais, os fillos ou os distintos traballos que realizou ao longo da súa vida, como o de muller da limpeza. Deste xeito podemos considerar a novela como autobiográfica, pero nunca sabendo que relato puido ser certo ou non.

As historias que conta son tristes, duras e difíciles. A pesar disto, Lucía Berlín ten unha escrita en certa medida optimista, atenuando, se é posible, a dureza do relato.

A vindeira novela levaranos á Grecia de principios do século XX.

Con Manuel Portas, falando de “Lourenço, xograr”

Trobadorismo, Idade Media, saber de nós, lusofonía… E o pracer por escribir… De todo isto, da súa obra “Lourenço, xograr”, nos falou onte Manuel Portas nunha charla ben interesante na biblio 🙌🙌🙌 Estamos traballando esta novela, que foi Premio García Barros en 1° de Bacharelato.

O bosque dos raposos aforcados

Esta semana tivemos a segunda sesión do club das mozas (e un mozo…🤔) de 4º e bacharelato. O libro: “O bosque dos raposos aforcados”, de Passilina. Rimos, rimos moito. Foi unha sesión ben agradable!🙂🙂👌📖📖 Falamos dos personaxes, da linguaxe, da mestura de realismo e ironía, desa extravagancia vivida como algo natural, da natureza, das guerras incomprensibles, das linguas minorizadas e a súa normalización, da historia de Finlandia no século XX… Rut e eu fomos estando de baixa, por non perder a sesión, pero pagou a pena! Un grupo adorable! Vitaminas que dan azos para seguir!
A presión dos exames de 2Bach fixo que falatasen algunhas…. Este sistema…! 😒

“Balzac y la joven costurera china”. Da reeducación de Mao á liberdade da literatura

Imos chegando ao final das sesións dos clubs de lectura. Desta volta no grupo d@s maiores lemos Balzac y la joven costurera china de Dai Sijie. A revolución china, a etapa da reeducación imposta por Mao nos anos 70, a literatura como porta da liberdade, a música, as tradicións, a paisaxe, a linguaxe visual… Coma sempre, houbo quen disfrutou a lectura e a quen non lle agradou. A posta en común serviu para entender mesmo posturas opostas á obra pero moi ben argumentadas en base a posicionamentos ideolóxicos. Falamos de cine e literatura, do proceso de adaptación desta novela ao cine por parte do autor. Vimos fragmentos e recomendamos a peli. Tamén este enlace do blog Cine e Literatura, de Celia Romea.

No 2001 leramos xa esta obra no club de lectura e recolléramos a recensión sobre a obra.

 

O anxo negro

O club de lectura “Fraga de novio” de maoires foi moi afortunado este xoves ao compartir mesa con Manuel Gago. O escritor pobrense aceptou o noso convite para compartir xantar e charla ao redor da súa primeira obra, “O anxo negro”.

Xornalista, profesor, historiador, etc., Manuel Gago axudounos a interpretar e coñecer  tradicións galegas das que nalgún momento oímos falar ou que mesmamente puidemos vivir: as tres marías, a bruxa da aldea, o aire dos mortos… Que gran descoñecido ese patrimonio cultural galego tan antigo!

Nesta extensa novela, Gago combina ficción e realidade, deixándolle ao lector a decisión de elixir que historia ou feito é o verdadeiro, ou incluso, verdadeiro a medias. Como exemplo, esta fotografía tomada antes da guerra civil con Castelao na zona da costa da Morte, a cal ten especial relevancia no libro. Averiguamos que a fotografía existe, aínda que o sucedido cos alí fotografados xa forma parte da ficción galega.

Pouco queda para rematar este curso , pois só unha lectura está pendente. Será para xuño, e contaremos tamén co escritor, Xerardo Agrafoxo, e cos membros do noso club de lectura irmá da Pobra do Caramiñal.

ANOTACIÓNS PARA LER “RESISTENCIA” NO CLUB

 

 

 

 

 

 

 

 

Os rapaces e rapazas do club de lectura, facendo padal xa para a viaxe a Aveiro, leron Resistencia de Rosa Aneiros (ben, non todos leron, mmmmm). Para achegarnos ao contexto histórico e espazo-temporal da novela, antes, investigamos un pouquiño… Premede na imaxe para consultar a información que recompilaron (este blog está limitando a publicación dalgúns recursos de edición):

Mentres algúns investigabamos, outros gravaron algún fragmento na radio; agardaremos a que teñamos un tempiño para editalo!

Ziggy Sturdust no club dos máis novos!

Onte, 18 de febreiro, xuntouse o club de lectura dos benxamins arredor de Mamá, quero ser Ziggy Stardust, de Iria Misa, e falaron de Aine, unha nena trans que admira e desexa ser como Ziggi Stardust, David Bowie. Escoitaron algunha das súas cancións, o rap “En otro cuerpo”, a Skape e a súa canción “Colores”, souberpn da asociación ARELAS que axuda as persoas trans en todo o que precisen, viron a curta Vestido nuevo, falaron da peli La chica danesa

Unha reunión que se nos fixo curta e que deu pé a reflexionar sobre esta situación. A obra gustoulles moito!

 

Unha de raposos

De raposos, policías, delincuentes, anciás entrañables e valentes, ouro en lingotes,…son moitas as persoaxes que conflúen na novela do escritor finés Arto Paasilinna, O bosque dos raposos aforcados.  Esta novela xa foi lida polos nenos maiores do club de lectura do IES do Son, e agora pasou á man das súas nais e profesores.

Cunha linguaxe amena, Paasilinna dános a coñecer un cachiño da cultura e estilo de vida de Finlandia, do seu clima extremo, así como das súas extremas paisaxes. Este xeito de ser tan diferente ao noso sempre nos sorprende.

A novela ten momentos moi divertidos, pero quizáis o máis relevante sexa ese toque surrealista que tanto gustou. De feito, comezaron na conversa a surxir anécdotas, neste caso reais, das cales máis dunha encaixaría ben no libro. Aínda vai ser que non somos tan distintos os galegos dos fineses!

Foi fermosa a xuntanza. A próxima, para marzo, ímonos atrever cunha novela de medo, La piel fría.