Concurso literario: Amor na arte, emoción nun haiku

Están xa as mimosas en flor, van medrando os días… e pronto chegará a Candelaria, e ao pouco, o 14 de febreiro, día en que celebramos o amor.

E xa que andamos metidos nas emocións, cal mellor ca esta?

Unindo natureza, arte e poesía chegamos aos Haikus: poemas breves, intensos que adoitan facer referencia a escenas da natureza ou da vida cotiá, e a miúdo aluden a unha época ou momento do ano.

Suxerímosche que escribas o teu propio haiku para celebrar o Día de San Valentín e que participes no certame literario que convocamos dende a biblioteca.

A temática será o amor que podemos sentir en diversas situacións da nosa vida cotiá: por un irmán, de nai a fillo, pola parella, polos amigos, amor pola natureza…

Has de inspirarte nunha obra de arte: emocioArte!

BASES

  • Os textos deben presentarse en galego ou en castelán.
  • Cada persoa poderá enviar un máximo de tres haikus.
  • Os textos deben ser orixinais.
  • Os haikus deben partir dunha imaxe que incluirás no teu texto: podes partir da escolma dada ao final desta entrada ou escoller ti unha obra (pintura, escultura, fotografía, etc.) que che guste, pero debes indicar sempre o autor e o título da obra.
  • Publicaranse no blog da biblioteca os gañadores e unha selección dos presentados.
  • O XURADO resérvase o dereito de deixar deserta algunha das catergorías se os textos carecesen de calidade.
  • O prazo límite para entregar os textos é o 7 de febreiro de 2022. Darásllelos ao profesorado de Lingua Galega ou Lingua Castelá.
  • Formato. Nun folio debes poñer:
    • O título da actividade: Concurso literario: Amor na arte, emoción nun haiku.
    • A imaxe que elixas, centrada, co nome do autor e, se o ten, da obra.
    • O haiku.
    • Podes entregalo a man ou a ordenador.
    • Os teus datos pola parte de atrás: nome e apelidos, curso e grupo.

CATEGORÍAS

A: 1º e 2º de ESO

B: 3º e 4º de ESO

C: 1º e 2º de BACHARELATO e Ciclo.

PREMIOS POR CATEGORÍAS

En cada categoría haberá dous premiados que recibirán agasallos o 14 de febreiro na biblioteca.

E… COMO COMPÓS UN HAIKU???

Os haikus proceden de Xapón…

Son poemas sen rima de tres versos de 5, 7 e 5 sílabas respectivamente. Con todo, na literatura actual adoita estenderse a poemas breves en tres versos.

É necesario que estea  escrito de forma sinxela e natural.

A esencia do haiku é a brevidade, a sinxeleza e a intensidade: moito en poucas palabras.

Adoitan facer referencia a escenas da natureza ou da vida cotiá, e a miúdo inclúen unha referencia a unha época ou momento do ano.

Na literatura galega moitos autores compuxeron e compoñen estes poemas breves, ás veces, entendidos como poemas breves en tres versos. Marilar Aleixandre, Uxío Novoneyra, Xavier Queipo, Xoán Abeleira, Elena Villar Janeiro, o Leo…

AMOR NA ARTE: EmocionArte!

Moitas obras de arte inspíranse nese sentimento universal que o ser humano deu en chamar amor e que se reflicte en infinitas realidades e aspectos da vida cotiá. Esta é unha mostra, unha mirada, unha forma de entender o amor nalgunha das súas facetas: amor entre personas, amor á natureza, aos soños…

Vai pasando as diapositivas da presentación, seguro que atoparás a inspiración nalgunha delas! Debaixo tes o documento en pdf por se prefires descargalo.

Nesta presentación Gracia Sanctorum explícanos detidamente a orixe e o proceso de formación dos haikus. Nel podes ampliar a información.

De Isaac Díaz Pardo, Castelao e Rosalía ao cómic!

Tanto Castelao como Isaac Díaz Pardo foron pintores e escritores. Os dous crían na necesidade de unir a imaxe e a palabra. Castelao fíxoo nos seus álbums (Nós, Milicianos, Galicia Mártir, etc.), na narrativa e no teatro

“— Non quero ir porque o escolante pégame e a escola cheira que fede”. Castelao. Álbum Nós, 1931. Primeira edición. 


Isaac Díaz Pardo fíxoo nos carteis de cego que publicou en 1970: Paco Pixiñas, O marqués de Sargadelos e A nave espacial. En 1985 adicou un á vida de Castelao.

Seguindo os seus pasos pedimos ao alumnado de 1º, 2º e 3º de ESO que crease cómics a partir dos relatos de Castelao de Retrincos e Cousas en 1º e 2º de ESO e dos poemas de Rosalía de Cantares Gallegos. Mirade nesta selección que ben o fixeron!!! Tan ben que os mellores recibirán do EDNL e da Biblioteca un cómic en galego como galardón. E os premiados foron:

1º ESO

1º A: Fabián Santos Cambón, “O segredo” e Érika Maneiro Santamaría, “Peito de lobo”. 1º C: Adrián González Queiruga, “Sabela”.

2º ESO

2º A: Águeda Dios Rego, ” A cova dos carcamáns”.

3º ESO

3º A: María Sanlés Suárez, “Nasín cando as prantas nasen” e 3º D: Nerea González Couza “Pasa, río, pasa, río”.

PARABÉNS!!!!!

Ou por que a poesía ten menos lectores que a novela…

Resposta, atinada, provocadora, reflexiva… e moi ben escrita de Clara Tomé Mariño, de 2º de bacharelato:

Son consumidores serios de poesía os adictos a unha breve e perecedoira felicidade, inconformistas que con poucas liñas se conforman, unha especie en extinción á que ninguén protexe. Hoxe por hoxe a sociedade compóñena chimpancés sobreestimulados polas pantallas. Os emojis de corazóns e os “tk” substituíron ao Amor Cortés das cantigas medievais e levaron a que finalmente “se nubrase o sol eternamente”, a que “o mar se secase un instante” e que a “lapa do amor” de Bécquer se apagase de xeito indefinido. Cada vez menos xente fala de sentimentos e xa nin pola cabeza se nos pasa ler sobre eles en verso: son complexos e non entran nos nosos ilustrados cocos. A hermética e enigmática poesía tórnase difícil de descodificar se non se nos presenta en ceros e uns. Ás veces tamén resulta máis cómodo, aínda que sexa facer trampa, deixarlle a lectura da poesía ao nervio auditivo e non ao óptico: “The answer, my friend, is blowing in the wind” (Bob Dylan) ou “La vida es tan corta y el oficio de vivir tan difícil, que cuando uno empieza a aprenderlo, ya hay que morirse.” (Joaquín Sabina). E se lemos para evadirnos da realidade preferimos facelo durante o maior tempo posible; mellor que a fuga dure unha novela a que dure unha copla antes de ter que volver de novo ao cárcere. 

Frazer de novo no IES

Esta mañá vimos de contar outra vez coa maestría de Ricardo Frazer, unha das actividades complementarias habituais que organiza o Departamento de Lingua castelá e Literatura coa colaboración da Biblioteca. As limitacións do protocolo non impediron volver a disfrutar do ben facer deste profesional. Desta volta, adaptándose á nova situación, o actor deunos consellos de interpretación a través da pantalla cunha charla por meet. Aínda que a cámara estaba polo medio, puidemos sentir a súa cercanía. Explicounos como modular a voz, como manexar o timbre, como enfrentarnos a un texto, como manexar os silencios e a improvisación, pero sobre todo amosounos o poder da palabra.

Puidemos escoitar a León Felipe, a Pablo Neruda e a Antonio Machado. No seu poema “Retrato” Ricardo Frazer ponlle a voz a este poeta do 98, onde se ispe para falarnos de si mesmo, da súa poesía, da súa visón da vida e todo a través da palabra, da palabra poética.

“Aplicación Instantánea”, con Carlos Negro

Instrucións de uso (da poesía), catro avatares e desconexión. Pode haber poesía no móbil?, nunha app? Podemos atoparnos nos versos? Si!!!! O alumnado de 3º de ESO achegouse a esa linguaxe que se afasta da gaiola da norma para regresar enriquecendo a palabra con Aplicación Instantánea, a obra coa que Carlos Negro gañou no 2018 o premio Jules Verne de Literatura Infantil e Xuvenil que otorga a editorial Xerais. Nun dos poemas podemos ler:

Que é para ti un poema?

As palabras
Que non se gardan nos mesmos caixóns de sempre.
Se cadra iso.
Pero sen estar segura.

O venres pasado Carlos Negro recitou, sorprendeu, atopou o noso sorriso, fíxonos reparar nas palabras… Nós recibímolo coas interpretacións artísticas do poemario.

 

“Danza primixenia”, o poemario do VII Concurso escolar de poesía

Xa está na nosa biblio Danza primixenia, o poemario do 7º Concurso escolar de poesía Rosalía de

Castro, convocado polo Corte Inglés e a Fundación Rosalía de Castro. Dos 20 poemas seleccionados nas distintas categorías, catro son de alumnado do IES de Porto do Son! E xa non é a primeira vez: alí estivemos na cuarta edición e na quinta edición!

A final de curso Clara e Suso recolleron os seus galardóns, mais o xurado quixo recoñecer tamén a valía dos poemas de Sebastián e Valeria, versos para acompañan os cadros de Seoane. Parabéns! A palabra da man da pintura; poesía que sae das aulas! Aquí vos deixamos os poemas:

Premiados no VII Concurso Escolar de Poesía Rosalía de Castro

Onte á tardiña, na Fundación Rosalía de Castro, Clara Tomé Mariño, de 4º de ESO, e Jesús Vázquez Pajares, de 1º de Bacharaelato, recolleron o galardóns do VII Concurso Escolar de Poesía Rosalía de Castro, que convocan a Fundación e O Corte Inglés. Nos seus poemas ofrecen unha nova mirada dos cadros de Seoane. Palabra e cor unidos.

Parabéns para eles e para os outras premiadas!! Si, premiadas: sete mozas entre os nove textos seleccionados!! Rosalía, sorría satisfeita dende un currunchiño! Seoane tamén, de seguro!

Ademais do agasallo económico, publicaranse os poemas nun libro que se presentará nun acto que terá lugar na Festa de Rosalía na Casa da Matanza o 14 de xullo. Informáronnos de que outros poemas que os nosos alumnos e alumnas presentaron a concurso quedaran como finalistas e serán tamén incluídos neste volume. O noso centro xa fora recoñecido nas edicións do 2016 e 2017! Un orgullo para nós!!

Deste concurso van saíndo novas xeracións poéticas e o galego prende nos versos con forza! Como o fixeron en Sechu, quen, coa súa voz serena foi poñendo música ao acto. El tamén lembrou a importancia dun profesor seu, Carlos Negro, na súa querencia pola poesía. E nós, sorrimos tamén.


Gañador@s do concurso Luís Seoane, cor e mais palabra

Onte, no marco do Día das Letras Galegas, entregamos na biblioteca os premios do concurso Luís Seoane, cor e mais palabra, convocado polo Equipo de Dinanización da Lingua Galega e a biblioteca. Sebastián, María, Mariña, Helena e Adriana recolleron os agasallos: cómics en galego. Segundo o xurado, a escolla non foi nada sinxela. Moitos dos poemas aportaron palabra á cor dos cadros de Seoane. Sen dúbida, no noso centro, celebramos a Seoane (mesmo máis que algúns organismos públicos que terían que telo feito, cando menos este ano); a visita á exposición realizada dede a biblioteca foi unha das actividades da Semana Cultural .

Adicámosllo a Fraguas. El e Seoane loitaron por manter a identidade de Galicia!

Parabéns a tod@s por participaren e, en especial, aos gañadores (por certo, seguimos tendo moita máis participación feminina!!! Mozos, espabilade!).

 

“El lenguaje de las cosas” no club de lectura. Sentindo os ritmo da poesía!

Que hai detrás das cousas? Detrás dunha lámpada, dun reloxo, dunha bufanda, dunha cunca… E dunha ventá? No club dos máis novos lemos poemas do fermoso libro de María José Ferrada, El lenguaje de las cosas, na coidada edición de El Jinete Azul. Unha delicia. O mesmo que as delicadas ilustracións de Pep Carrió.

Nesta sesión, lemos poesía, os de María José Ferrada, os poemas que crearon os rapaces e as rapazas, tamén ilustrados por eles, e algúns máis. E transformamos a poesía en camiño! Os nosos pasos estaban prendidos a un ritmo, o da poesía que iamos lendo pola biblioteca adiante! Que importante sentilo, marcalo! Que importante sentir a linguaxe e a literatura no recitado!