Frazer de novo no IES

Esta mañá vimos de contar outra vez coa maestría de Ricardo Frazer, unha das actividades complementarias habituais que organiza o Departamento de Lingua castelá e Literatura coa colaboración da Biblioteca. As limitacións do protocolo non impediron volver a disfrutar do ben facer deste profesional. Desta volta, adaptándose á nova situación, o actor deunos consellos de interpretación a través da pantalla cunha charla por meet. Aínda que a cámara estaba polo medio, puidemos sentir a súa cercanía. Explicounos como modular a voz, como manexar o timbre, como enfrentarnos a un texto, como manexar os silencios e a improvisación, pero sobre todo amosounos o poder da palabra.

Puidemos escoitar a León Felipe, a Pablo Neruda e a Antonio Machado. No seu poema “Retrato” Ricardo Frazer ponlle a voz a este poeta do 98, onde se ispe para falarnos de si mesmo, da súa poesía, da súa visón da vida e todo a través da palabra, da palabra poética.

“Aplicación Instantánea”, con Carlos Negro

Instrucións de uso (da poesía), catro avatares e desconexión. Pode haber poesía no móbil?, nunha app? Podemos atoparnos nos versos? Si!!!! O alumnado de 3º de ESO achegouse a esa linguaxe que se afasta da gaiola da norma para regresar enriquecendo a palabra con Aplicación Instantánea, a obra coa que Carlos Negro gañou no 2018 o premio Jules Verne de Literatura Infantil e Xuvenil que otorga a editorial Xerais. Nun dos poemas podemos ler:

Que é para ti un poema?

As palabras
Que non se gardan nos mesmos caixóns de sempre.
Se cadra iso.
Pero sen estar segura.

O venres pasado Carlos Negro recitou, sorprendeu, atopou o noso sorriso, fíxonos reparar nas palabras… Nós recibímolo coas interpretacións artísticas do poemario.

 

“Danza primixenia”, o poemario do VII Concurso escolar de poesía

Xa está na nosa biblio Danza primixenia, o poemario do 7º Concurso escolar de poesía Rosalía de

Castro, convocado polo Corte Inglés e a Fundación Rosalía de Castro. Dos 20 poemas seleccionados nas distintas categorías, catro son de alumnado do IES de Porto do Son! E xa non é a primeira vez: alí estivemos na cuarta edición e na quinta edición!

A final de curso Clara e Suso recolleron os seus galardóns, mais o xurado quixo recoñecer tamén a valía dos poemas de Sebastián e Valeria, versos para acompañan os cadros de Seoane. Parabéns! A palabra da man da pintura; poesía que sae das aulas! Aquí vos deixamos os poemas:

Premiados no VII Concurso Escolar de Poesía Rosalía de Castro

Onte á tardiña, na Fundación Rosalía de Castro, Clara Tomé Mariño, de 4º de ESO, e Jesús Vázquez Pajares, de 1º de Bacharaelato, recolleron o galardóns do VII Concurso Escolar de Poesía Rosalía de Castro, que convocan a Fundación e O Corte Inglés. Nos seus poemas ofrecen unha nova mirada dos cadros de Seoane. Palabra e cor unidos.

Parabéns para eles e para os outras premiadas!! Si, premiadas: sete mozas entre os nove textos seleccionados!! Rosalía, sorría satisfeita dende un currunchiño! Seoane tamén, de seguro!

Ademais do agasallo económico, publicaranse os poemas nun libro que se presentará nun acto que terá lugar na Festa de Rosalía na Casa da Matanza o 14 de xullo. Informáronnos de que outros poemas que os nosos alumnos e alumnas presentaron a concurso quedaran como finalistas e serán tamén incluídos neste volume. O noso centro xa fora recoñecido nas edicións do 2016 e 2017! Un orgullo para nós!!

Deste concurso van saíndo novas xeracións poéticas e o galego prende nos versos con forza! Como o fixeron en Sechu, quen, coa súa voz serena foi poñendo música ao acto. El tamén lembrou a importancia dun profesor seu, Carlos Negro, na súa querencia pola poesía. E nós, sorrimos tamén.


Gañador@s do concurso Luís Seoane, cor e mais palabra

Onte, no marco do Día das Letras Galegas, entregamos na biblioteca os premios do concurso Luís Seoane, cor e mais palabra, convocado polo Equipo de Dinanización da Lingua Galega e a biblioteca. Sebastián, María, Mariña, Helena e Adriana recolleron os agasallos: cómics en galego. Segundo o xurado, a escolla non foi nada sinxela. Moitos dos poemas aportaron palabra á cor dos cadros de Seoane. Sen dúbida, no noso centro, celebramos a Seoane (mesmo máis que algúns organismos públicos que terían que telo feito, cando menos este ano); a visita á exposición realizada dede a biblioteca foi unha das actividades da Semana Cultural .

Adicámosllo a Fraguas. El e Seoane loitaron por manter a identidade de Galicia!

Parabéns a tod@s por participaren e, en especial, aos gañadores (por certo, seguimos tendo moita máis participación feminina!!! Mozos, espabilade!).

 

“El lenguaje de las cosas” no club de lectura. Sentindo os ritmo da poesía!

Que hai detrás das cousas? Detrás dunha lámpada, dun reloxo, dunha bufanda, dunha cunca… E dunha ventá? No club dos máis novos lemos poemas do fermoso libro de María José Ferrada, El lenguaje de las cosas, na coidada edición de El Jinete Azul. Unha delicia. O mesmo que as delicadas ilustracións de Pep Carrió.

Nesta sesión, lemos poesía, os de María José Ferrada, os poemas que crearon os rapaces e as rapazas, tamén ilustrados por eles, e algúns máis. E transformamos a poesía en camiño! Os nosos pasos estaban prendidos a un ritmo, o da poesía que iamos lendo pola biblioteca adiante! Que importante sentilo, marcalo! Que importante sentir a linguaxe e a literatura no recitado!

 

Haikiños no Día do Libro

Na Semana Cultural a nosa querida María Míguez abriu o mundo dos “haikiños” ao alumnado de 2º de ESO e deixoulles un encargo: facer na Semana Santa un “haikiño” sostible ilustrado, sostible non só na temática senón tamén no soporte, un cartón reciclado!

Entre onte e hoxe, conmemorando o Día do Libro, seleccionamos os tres mellores e entregámoslles un agasallo que a autora e ilustradora lles adicou, un caderno ilustrado adicado e unha reprodución dun dos sesu haikus. E as premiadas (de novo mulleres!!!) foron… Rebeca Maneriro  en 2ºA, Valeria Güimil en 2º B e María Queiruga en 2º C! Parabéns!!!!

 

 

 

Concurso poético: Luís Seoane. Cor e mais palabra.

Como sabedes, hoxe celebramos a Luís Seoane,  figura homenaxeada no ano 2019 no Día das Artes Galegas pola Real Academia Galega de Belas Artes. Ademais de achegárvolo na exposición do equipo de biblioteca, facemos públicas as bases do concurso poético Cor e mais palabra.

BASES

  • Os poemas deben presentarse en galego.
  • Cada persoa só poderá enviar un.
  • Has de inspirarte nun dos cadros de Seoane (incluídos os gravados). Escólleos entre os que figuran na exposición (nela tes un libro sobre Seoane como pintor que podes consultar). Copia a imaxe no documento que entregues ilustranto a túa creación. Inclúe un pé de foto co título (se non o atopas, pregunta na biblioteca).
  • Os textos deben ser orixinais.
  • Publicaranse no blog da biblioteca os gañadores e unha selección dos presentados.
  • O xurado resérvase o dereito de deixar deserta algunha das categorías se os textos carecesen de calidade.
  • O prazo límite para presentar os textos será o 26 de abril de 2019. Debedes facelo entregándollos aos vosos profesores de Lingua Galega. 
  • A entrega de premios terá lugar na biblioteca no 2º recreo do día 16 de maio

CATEGORÍAS

A: 1º e 2º de ESO

B: 3º e 4º de ESO

C: 1º e 2º de BACHARELATO e ciclo.

 

PREMIOS POR CATEGORÍAS

En cada categoría haberá dous premiados que recibirán como agasallo cómics de escritores galegos ou traducións  de autores representativos deste xénero.

No 2017 foran os cadros de Maruxa Mallo, homenaxeada entón no Día das Artes, os que nos inspiraran. Seguiamos o ronsel da obra colectiva Coroa poética a Urbano Lugrís.  Nela, escritores e escritoras da literatura actual poetizan os cadros do autor. Lugrís  foi un pintores máis destacados da pintura galega do XX, como Maruxa Mallo e Seoane. No enlace e neste pdf podedes ver a publicación colectiva que ofrece a Asociación de Escritores en Lingua Galega: URBANO Lugrís

“Tempestades”, de Ricardo Frazer na Casa de Cultura

Esta mañá alumnado de 3º e 4º de ESO e 1º de bacharelato asistiu, na Casa de Cultura á representación da posta en escena de TempestadesRicardo Frazer, camaleónico, mestre na adaptación ás voces e e ao sentir dos personaxes, levounos unha vez máis polos clásicos, neste caso, en aires de tempestade, da tempestade da vida. Dunha vida que se revela soño incomprensible con Calderón de la Barca, traición con Calígula, dor co León Felipe, instaurada na dúbida con Shakespeare e na irracionalidade da guerra civil española con Neruda…

Recollemos aquí dous dos poemas dramatizados que máis nos impactaron.

“Qué lastima” de León Felipe, aquí na voz do propio autor:

“Explico algunas cosas” de Pablo Neruda, na voz do autor:

Versos para un ano máis cos clubs!

Un ano máis! Caras novas que se unen a nós na grata experiencia de ler, de compartir novelas, poesía, teatro, cómic, álbum ilustrado, pelis sobre libros, obradoiros, viaxes… Comezamos o camiño tirando dos andeis os libros e prendendo nos títulos para facer poesía. Xa o fixeramos o curso pasado. Sabiamos da experiencia no IES Laxeiro de Lalín. Gustounos, gustou. Repetimos!!

 

 

 

Mesturados os maiores cos máis novos, foron tirando do fío das palabras e saíron poemas ben acaídos!

O gardián invisible,

irmán do vento,

e a tecedeira de Bonaval.

O cabalo de ouros ensínalles

o que é a vida

do monstro das palabras

e unha bruxa ben rara.

A noite do sábado,

crea un círculo vicioso

que desafoga o crime en Compostela

(Pedro, Mónica, Sara, Manuel)

 

Todo ojo de nube

baila con los diarios de cereza

por no hablar de la uve

a la que le da mucha pereza

Al encender la noche

Don Quijote se subió en el coche.

Y contando relatos escalofriantes

hasta las raíces del mar se fueron antes.

Se fueron a la casa deshabitada

donde se encontraron con un hada.

Anya y el tigre blanco entraron en el pazo vacío

cuando aún caía el rocío.

Iban en busca del tesoro,

tuvieron suerte y encontraron el oro.

(Valeria, Iria, Candela, Hugo e Toni)

 

Chamábase Luís.

Atrás quedara o monte do Cerveiro.

Procuramos amor de tango 

que había prender nas raíces do tamarindo.

Foi o cabaleiro da rosa

quen me aprendeu que non hai

noite tan longa…

Que as engurras podían termar do amor en alpargatas.

Malia que veña vindo o sol de inverno,

xuntos e máis nada

(as profas)

 

Réquiem a la razón

 

La razón de nuestra generación

está destinada al crematorio.

Ya ha sucedido antes,

el domador de leones los ha sosegado con la sangre de los inocentes.

Que nadie duerma esta noche,

sobre la faz de la tierra, el pacto de los asesinos complace al diablo.

Los soldados no lloran,

producto de una sociedad aséptica en emociones.

Intenta mantener la calma y ser tu mismo ante los ojos del lobo,

sin acabar por adoptar su forma.

El cartero de Neruda entrega el final del desastre.

(Julia González, Mariña Castelao, Indira Fernández, Érika Ventoso e Clara Tomé)