Nunca serei o teu heroe

Penúltima sesión do club de lectura dos Benxamíns, moitos xa sen máscara e todos con ganas de tomar un pouquiño de sol. O libro de María Menéndez-Ponte Nunca seré tu héroe engachou desde a primeira páxina. Todos os membros do club se viron reflexados nas aventuras e desventuras do protagonista, Andrés, un adolescente de 4ºESO. Problemas cos pais, problemas coa moza, problemas no instituto,….unha etapa vital complicada a adolescencia!

Que mellor que o patio do instituto para coñecer mellor a estos adolescentes, para que se coñezan mellor entre eles, que non todo vai ser compartir lecturas.

Os escaravellos voan á tardiña

Cartas escondidas nunha casa que relatan unha antiga historia de amor, partidas de xadrez telefónicas, estatuas exipcias perdidas, plantas que senten emocións,… e desde logo escaravellos. Tres amigos, Jonás, Annika e David, intentan recompoñer, como as pezas dun puzzle, unha historia do pasado con ramificacións na actualidade. Os escaravellos voan á tardiña foi o último libro que lemos no club de lectura dos Benxamíns, considerado un clásico da literatura xuvenil da escritora sueca María Gripe, escrito en 1979. A pesar de contar con máis de 40 anos, envelleceu ben para encarar os comezos deste século XXI.

Festexando a diferenza

Podemos afirmar con rotundidade que o libro escrito por Iria Misa e ilustrado por Alba Barreiro, Mamá, quero ser Ziggy Stardust, tivo un gran éxito entre os compoñentes do club de lectura dos Benxamíns. A historia dun neno trans emocionou a máis dunha, e serviu tamén para comprobar que estas novas xeracións mostran unha tremenda empatía e aceptación da diversidade.

Ademáis disto, os membros do club tiveron a oportunidade de coñecer ao cantante David Bowie, gran transgresor e modelo de androxinia nos anos 70 do século XX. Na súa honra, todas fomos Ziggy Stardust.

No mar anda o conto

A segunda sesión do club de lectura dos Benxamíns estivo marcada polo mar, pois comentamos a “lectura” do cómic Un océano de amor, de Panaccione e Lupano e analizamos o lixo que sacamos da praia na xuntanza anterior, reflexionando sobre a súa orixe e a problemática que causa.

Foi unha sesión moi biolóxica, pero iso non foi un impedimento para ver neste fermoso cómic sen texto, unha tenra historia de amor dun matrimonio bretón. Os autores tamén aproveitan para facer unha denuncia ecolóxica sobre a esquilma que estamos facendo nos océanos.