Sopa de medusa e plástico? "Un océano de amor"?

P1030895

Acabamos de inaugurar a Semana Cultural da Ciencia e a Ficción e pouco falta xa para celebrar o 20 aniversario do centro. Hoxe recibimos a Laura Nogueira Mazaira. Ela cursa o último ano Bioloxía. É exalumna e integrante do progama  Global Aprroach by modular experiments (GAME), no que participan alumnos de distintas universidades do mundo ( Indonesia, Xapón, Brasil, Gales, Portugal, etc) para desenvolver o efecto dos microplásticos nos invertebrados mariños.  Convidámola para que nos informase sobre a súa investigación, tema relacionado  coa novela gráfica Un océano de amor de Lupano e Panaccione que leu o alumnado de 3º de ESO.

oCÉANO DE AMOR

Game

Eles

Recibímola con cariño. Para nós é motivo de orgullo que unha das nosas alumnas estea a participar nun proxecto tan interesante. Por outra banda, unindo ciencia e ficción, queriamos poñer en valor a necesidade de que as humanidades e as ciencias vaian da man, así como facer visible o traballo da muller na ciencia.

Nós, os profesores e profesoras, fomos por unha hora alumnos seus. Os mozos e mozas escoitarona con atención, espello do que pode ser un futuro cercano para eles.

Interesantísimo o que nos contou. Soubo conxugar a linguaxe científica e a divulgación e ilustrounos, cunha boa dose de humor e cercanía, sobre a Terra, os recursos que esta nos ofrece,  o uso que estamos a facer deles e as consecuencias que as decisións dos gobernos e as nosas actuacións tiveron, están a ter e terán nun futuro bastante próximo. Apelou á nosa responsabilidade; instounos a reflexionar: acabaremos, inmersos neste  “fishing down”, nas palabras que ela citou do biólogo mariño Daniel Pauly, comendo “sopa de medusa e plancto” tras esquilmar o que os océanos nos ofrecen? Ou seremos quen de escribir “unha historia de amor” co medio que nos rodea?

Sopa de medusa e plástico

 

 

Sopa de medusa e plástico? “Un océano de amor”?

P1030895

Acabamos de inaugurar a Semana Cultural da Ciencia e a Ficción e pouco falta xa para celebrar o 20 aniversario do centro. Hoxe recibimos a Laura Nogueira Mazaira. Ela cursa o último ano Bioloxía. É exalumna e integrante do progama  Global Aprroach by modular experiments (GAME), no que participan alumnos de distintas universidades do mundo ( Indonesia, Xapón, Brasil, Gales, Portugal, etc) para desenvolver o efecto dos microplásticos nos invertebrados mariños.  Convidámola para que nos informase sobre a súa investigación, tema relacionado  coa novela gráfica Un océano de amor de Lupano e Panaccione que leu o alumnado de 3º de ESO.

oCÉANO DE AMOR

Game

Eles

Recibímola con cariño. Para nós é motivo de orgullo que unha das nosas alumnas estea a participar nun proxecto tan interesante. Por outra banda, unindo ciencia e ficción, queriamos poñer en valor a necesidade de que as humanidades e as ciencias vaian da man, así como facer visible o traballo da muller na ciencia.

Nós, os profesores e profesoras, fomos por unha hora alumnos seus. Os mozos e mozas escoitarona con atención, espello do que pode ser un futuro cercano para eles.

Interesantísimo o que nos contou. Soubo conxugar a linguaxe científica e a divulgación e ilustrounos, cunha boa dose de humor e cercanía, sobre a Terra, os recursos que esta nos ofrece,  o uso que estamos a facer deles e as consecuencias que as decisións dos gobernos e as nosas actuacións tiveron, están a ter e terán nun futuro bastante próximo. Apelou á nosa responsabilidade; instounos a reflexionar: acabaremos, inmersos neste  “fishing down”, nas palabras que ela citou do biólogo mariño Daniel Pauly, comendo “sopa de medusa e plancto” tras esquilmar o que os océanos nos ofrecen? Ou seremos quen de escribir “unha historia de amor” co medio que nos rodea?

Sopa de medusa e plástico