No mar anda o conto

A segunda sesión do club de lectura dos Benxamíns estivo marcada polo mar, pois comentamos a “lectura” do cómic Un océano de amor, de Panaccione e Lupano e analizamos o lixo que sacamos da praia na xuntanza anterior, reflexionando sobre a súa orixe e a problemática que causa.

Foi unha sesión moi biolóxica, pero iso non foi un impedimento para ver neste fermoso cómic sen texto, unha tenra historia de amor dun matrimonio bretón. Os autores tamén aproveitan para facer unha denuncia ecolóxica sobre a esquilma que estamos facendo nos océanos.

Sopa de medusa e plástico? “Un océano de amor”?

P1030895

Acabamos de inaugurar a Semana Cultural da Ciencia e a Ficción e pouco falta xa para celebrar o 20 aniversario do centro. Hoxe recibimos a Laura Nogueira Mazaira. Ela cursa o último ano Bioloxía. É exalumna e integrante do progama  Global Aprroach by modular experiments (GAME), no que participan alumnos de distintas universidades do mundo ( Indonesia, Xapón, Brasil, Gales, Portugal, etc) para desenvolver o efecto dos microplásticos nos invertebrados mariños.  Convidámola para que nos informase sobre a súa investigación, tema relacionado  coa novela gráfica Un océano de amor de Lupano e Panaccione que leu o alumnado de 3º de ESO.

oCÉANO DE AMOR

Game

Eles

Recibímola con cariño. Para nós é motivo de orgullo que unha das nosas alumnas estea a participar nun proxecto tan interesante. Por outra banda, unindo ciencia e ficción, queriamos poñer en valor a necesidade de que as humanidades e as ciencias vaian da man, así como facer visible o traballo da muller na ciencia.

Nós, os profesores e profesoras, fomos por unha hora alumnos seus. Os mozos e mozas escoitarona con atención, espello do que pode ser un futuro cercano para eles.

Interesantísimo o que nos contou. Soubo conxugar a linguaxe científica e a divulgación e ilustrounos, cunha boa dose de humor e cercanía, sobre a Terra, os recursos que esta nos ofrece,  o uso que estamos a facer deles e as consecuencias que as decisións dos gobernos e as nosas actuacións tiveron, están a ter e terán nun futuro bastante próximo. Apelou á nosa responsabilidade; instounos a reflexionar: acabaremos, inmersos neste  “fishing down”, nas palabras que ela citou do biólogo mariño Daniel Pauly, comendo “sopa de medusa e plancto” tras esquilmar o que os océanos nos ofrecen? Ou seremos quen de escribir “unha historia de amor” co medio que nos rodea?

Sopa de medusa e plástico

 

 

Sopa de medusa e plástico? "Un océano de amor"?

P1030895

Acabamos de inaugurar a Semana Cultural da Ciencia e a Ficción e pouco falta xa para celebrar o 20 aniversario do centro. Hoxe recibimos a Laura Nogueira Mazaira. Ela cursa o último ano Bioloxía. É exalumna e integrante do progama  Global Aprroach by modular experiments (GAME), no que participan alumnos de distintas universidades do mundo ( Indonesia, Xapón, Brasil, Gales, Portugal, etc) para desenvolver o efecto dos microplásticos nos invertebrados mariños.  Convidámola para que nos informase sobre a súa investigación, tema relacionado  coa novela gráfica Un océano de amor de Lupano e Panaccione que leu o alumnado de 3º de ESO.

oCÉANO DE AMOR

Game

Eles

Recibímola con cariño. Para nós é motivo de orgullo que unha das nosas alumnas estea a participar nun proxecto tan interesante. Por outra banda, unindo ciencia e ficción, queriamos poñer en valor a necesidade de que as humanidades e as ciencias vaian da man, así como facer visible o traballo da muller na ciencia.

Nós, os profesores e profesoras, fomos por unha hora alumnos seus. Os mozos e mozas escoitarona con atención, espello do que pode ser un futuro cercano para eles.

Interesantísimo o que nos contou. Soubo conxugar a linguaxe científica e a divulgación e ilustrounos, cunha boa dose de humor e cercanía, sobre a Terra, os recursos que esta nos ofrece,  o uso que estamos a facer deles e as consecuencias que as decisións dos gobernos e as nosas actuacións tiveron, están a ter e terán nun futuro bastante próximo. Apelou á nosa responsabilidade; instounos a reflexionar: acabaremos, inmersos neste  “fishing down”, nas palabras que ela citou do biólogo mariño Daniel Pauly, comendo “sopa de medusa e plancto” tras esquilmar o que os océanos nos ofrecen? Ou seremos quen de escribir “unha historia de amor” co medio que nos rodea?

Sopa de medusa e plástico